اي ز امر کن فکانت گشته پيدا کاينات
ذات بي چون تو را ترک صفت عين صفات
با کمال قدرتت کار دو گيتي بي محل
با ثبات ملکتت ملک دو عالم بي ثبات
شمّه اي از فيض فضلت عذرخواه غافلان
لمعه اي از تاب قهرت کارساز حادثات
نيست در فکرم ز مرگ و زندگي امّيد و بيم
بيم و امّيدم تويي اي خالق موت و حيات
ادامه شعراي افتخار نام نبوّت به نام تو
افزوده حشمت رسل از احتشام تو
تفضيل مکّه بر همه گيتي ز فضل تو
تعظيم کعبه از شرف احترام تو
تا قدر تو ز منزل ادني مقام يافت
حيران بماند عقل کل اندر مقام تو
شاه فلک ز لوح شرف بر سرير نور
راضي بدان شدست که باشد غلام تو
ادامه شعرنتوان پيش تو آمد نه تو آيي بر ما
کيست پيغام رسان من و تو غير صبا
بيش از اين طاقت بار شب هجرانم نيست
اي عزيز از سر لطفت ز در بنده درآ
بنده ي خسته ي بيچاره به وصلت بنواز
تا به کي بر من بي دل رود اين جور و جفا
دردم از حد بگذشت و جگرم خون بگرفت
چون طبيب دل مايي ز که جوييم دوا
ادامه شعردلبرا تا کي مرا داري ز وصل خود جدا
رحمتي کن بر من دلخسته از بهر خدا
نيک زارم در غم عشقت به تاريکي هجر
از من مسکين پيامي بر به يارم اي صبا
با دلارامم بگو تا کي جفا بر من کني
بي وفا يارا ستم بر ما چرا داري روا
بر اميد آنکه بر حال من اندازي نظر
بر سر کويت مقيمم روز و شب همچون گدا
ادامه شعرمن دلداده ندارم به غم عشق دوا
چاره ي درد من خسته بجو بهر خدا
من سودازده در عشق تو سرگردانم
همچو زلف تو به گرد رخ تو، بي سر و پا
زآنکه آمد ز غم عشق تو جانم بر لب
قصّه حال دل خويش بگفتم به صبا
گفتمش از من دلخسته به دلدار بگوي
يک شبم از سر لطف از در کاشانه درآ
ادامه شعردردا و حسرتا که مرا کام جان برفت
و آن جان نازنين به جوان از جهان برفت
دل پر ز مهر روي چو ماهش بدي چه سود
کاندر فراق روي وي از تن روان برفت
بلبل بگو که باز نخواند ميان باغ
کان روي همچو گل ز در بوستان برفت
اي دل بگو به منزل جانان تو کي رسي
کآن جان نازنين ز پي کاروان برفت
ادامه شعراي دل و ديده دل و ديده من پر خونست
سوزش جان من از شرح و بيان افزونست
چشم نم ديده ام از دور فلک پر خون بود
اين زمان از غم هجران تو چون جيحونست
دوستانم به تفقّد همه دستان گويند
کاي ستمديده درين واقعه حالت چونست
چه بگويم که درين واقعه بر من چه رسيد
هرچه گويم همه دانيد کزان افزونست
ادامه شعرگل فرو ريخت و رخ از باغ جهان پنهان کرد
بلبل دلشده را خسته دل و نالان کرد
گل نخنديد ز بستان اميدم به ستم
خار هجران تو اي جان اثرم در جان کرد
بخت برگشت ز من تا تو شدي از بر من
روز هجران توأم بي سر و بي سامان کرد
روز وصل تو نشد روزي من زآنکه مرا
بخت وارونه حوالت به شب هجران کرد
ادامه شعراز آتش غم هجرم به سر برآيد دود
هزار چشمه خونم ز چشمها بگشود
ز دست اين فلک شوخ چشم بي آزرم
که کرد باز مرا روزگار کور و کبود
قسم به خاک عزيزان که تا ز مادر دهر
من ضعيف بلا ديده آمدم به وجود
نديده ام ز جهان جز جفا و جور و ستم
نبوده ام ز زمانه زمانکي خشنود
ادامه شعرگلبن روضه دل سرو گلستان روان
غنچه باغ طرب ميوه شايسته جان
طفل محروم شکسته دل بيچاره من
کام ناديده به ناکام برون شد ز جهان
مردم ديده از او حظّ نظر ناديده
تا که از پيش نظر همچو پري گشت نهان
گر کنم گريه مکن عيب که بي يوسف مصر
چشم يعقوب بود روز و شب از غم گريان
ادامه شعرکدام درد که ننهاد بر دلم گردون
کدام غم که نخوردم من از زمانه دون
کدام حسرت و جوري نديده ام به جهان
کزان ستم رخ جان را نکرده ام گلگون
کدام سرو سهي کاو نرفت از چشمم
که در فراق نپالوده ام ز مژگان خون
چه کرده ام من بيچاره کم جزا اينست
مگر ز بخت بدست اين و طالع وارون
ادامه شعرنوروز و عيد و هفته و ايام و ماه و سال
بر پادشاه صورت و معني خجسته باد
درهاي شادي و طرب و عيش و خرّمي
بر روي او گشاده و بر خصم بسته باد
نوشين روان و خسرو و فغفور و کيقباد
بر خاک بارگاه رفيعت نشسته باد
هرکس که سرکشيد ز راي تو چون اسد
پشتش به گرز کوب حوادث شکسته باد
ادامه شعرگفتم به غم که از همه ابناي روزگار
با من وفا کسي چو تو ياري به سر نبرد
غم گفت چون کنم که غريبي و بي نوا
بي مونسي چگونه تواني دمي سپرد
گوي مراد در خم چوگان آن کس است
کز صبر پاي در سر ميدان غم فشرد
خوش باش شادي و غم دنيا عدم شمر
رستم ببين چه دارد و کاووس کي چه برد
ادامه شعردوش در خواب جنان ديد دو چشم بختم
که دگر گلشن امّيد من آراسته بود
از گل و لاله جهان خرّم و آنگه به کنار
دوست بنشسته و دشمن به ميان خاسته بود
بدر شد ماه اميد من و روشن دل گشت
گرچه از جور محاق فلکي کاسته بود
شکر معبود همي کردم و گفتم آخر
برسيد آنچه دل من ز خدا خواسته بود
ادامه شعربه کنج مدرسه اي کز دلم خراب ترست
نشسته ام من مسکين بي کس درويش
هنوز از سخن خلق رستگار نيم
به بحر فکر فرو رفته ام ز طالع خويش
دلم هميشه از آن روي پر ز خونابست
که مي رسد نمک جور بر جراحت ريش
مرا نه رغبت جاه و نه حرص مال و منال
گرفته ام به ارادت قناعتي در پيش
ادامه شعر