اي خجسته نهاد فرّخ راي

روز نوروز بر تو ميمون باد

اي هماي سعادت ابدي

روزگارت همه همايون باد

کمترين بنده تو جمشيدست

کمترين چاکرت فريدون باد

هر مرادي که از جهان طلبي

ياورت کردگار بي چون باد

هرکه از دولت تو شاد نگشت

خاطر او هميشه محزون باد

وآنکه را آبرو نه از در تست

چشمش از خون دل چو جيحون باد

هرکه با تو دلش نه چون الفست

پشت عيشش هميشه چون نون باد

غم و انديشه در دلت کم باد

عمر جاويد و جاهت افزون باد

بي نسق شد جهان ز مردم دون

خاک در چشم مردم دون باد

وآنکه از غصّه جان من خون کرد

دلش از جور چرخ پرخون باد

اخترش تيره باد و طالع نحس

عشرتش تلخ و بخت وارون باد