رحمي بکن آخر به من خسته خدا را

از حد مبر آخر به دلم جور و جفا را

زين بيش نماندست مرا طاقت هجران

آخر نظري کن به من از لطف خدا را

يک شب ز سر لطف تو بر وعده وفا کن

زين بيش ميازار دل خسته ي ما را

از بس که جفا بر من بيچاره پسندي

بر بنده ببخشود ز جورت دل خارا

دردي ز غمت بر دل رنجور ضعيفست

زنهار مکن دور ازين درد دوا را

سلطان جهاني و من از خيل گدايان

بنواز زماني ز سر لطف گدا را

يک روز وفا کن به خلاف اي بت دلخواه

باشد که بگويند به سر برد وفا را