کدام لطف که در شأن ما نکرد ايزد

به صد زبان نتوانم که شکر آن گويم

اگر نه در دل من ياد او بود شب و روز

ز دل نفور شدم دست ازو فرو شويم

به هرکه درنگرم لطف او همي بينم

مراد خويش همان به بود کزو جويم