آتش دل جگرم مي سوزد

تب جان خشک و ترم مي سوزد

تبش سينه همه شب چو چراغ

تا به وقت سحرم مي سوزد

همچو شمع از شرر دل چندانک

بيش گريم بترم مي سوزد

شعله ي آتش تيزم گويي

که ز پا تا به سرم مي سوزد

چرخ را سوز من آمد خوش از آن

همچو عود و شکرم مي سوزد

خبري دي بشنيدم که از آن

همه عين و اثرم مي سوزد

آتشي آمدم از ديده برون

که نظر در بصرم مي سوزد