اي لگدکوب کرده همت تو

بام اين برکشيده ايوان را

کرده فرمانبر تو هفت آبا

سه مواليد و چار ارکان را

سعي معمار عدل و انصافت

کرده معمور عالم جان را

لطف جان پرور تو بخشيده

طبع ارديبهشت، آبان را

همچو نفس شريف را ز خرد

شرف از توست ملک سلطان را

ذات تو جوهر است و ملک عرض

روشن است اين سخن سخندان را

گر چه با هم بوند هر دو ولي

هست پايندگي بدين آن را

اي جهان وفا و آصف وقت

مرز توران و ملک ايران را

گر چه در حضرت تو حدي نيست

عطف و انعام و لطف و احسان را

آخر الأمر هم ببايد کرد

آخري زحمت فراوان را

زحمت بنده زان مثل بگذشت

که سه روز است وعده مهمان را

راي ميمونت چند خواهد داشت

در قفس هدهد سليمان را