به نامه چنين گفت کاي پهلوان

هنرمند و بيدار و روشن روان

يکي کار پيش آمده با زيان

که هرگز نيامد به گودرزيان

ز ارمانيان چند فرياد خواه

به درگاه ما آمده دادخواه

که کشور شدست از گرازان چو دشت

دل من ز گفتار ايشان بخست

ز گردان کسي پاي بنهاد پيش

مگر بيژن گيو پاکيزه کيش

فرستاده او را به جنگ گراز

از ايدر بشد شاد با يوز و باز

چو گرگين ميلاد با او بهم

که با او نباشد ز پيش و ز کم

بيامد کنون اين ستمکاره مرد

ندانم که با بيژن از بن چه کرد

به دستان مرورا به افراسياب

سپردست و افگنده در چاه و آب

به توران زمين او به چاه اندرست

بدان چاه ژرف سياه اندرست

به دست تو کارش برآيد کنون

که او را به نيکي تويي رهنمون