کجا خبر بود از حال ما حبيبانرا

که از مرض نبود آگهي طبيبانرا

گر از بنفشه و سنبل وفا طلب دارند

معينست که سوداست عندليبانرا

ز خوان مرحمت آنها که مي دهند نصيب

بتيغ کين ز چه رانند بي نصيبانرا

اگر ز خاک محبان غبار برخيزد

مؤاخذت نکند هيچکس حبيبانرا

گذشت محمل و ما در خروش و ناله وليک

چه التفات ببانگ جرس نجيبانرا

گهي که عاشق و معشوق را وصال بود

گمان مبر که بود آگهي رقيبانرا

ميان ليل و مجنون نه آن مواصلتست

که اطلاع بر آن اوفتد لبيبانرا

عجب نباشد اگر در اداي خطبه ي عشق

مفارقت کند از تن روان خطيبانرا

غريب نبود اگر يار آشنا خواجو

مراد خويش مهيا کند غريبانرا