زهي ز چرخ برين برده در بلندي آب

نشانده رفعت تو باد بادگير سحاب

بياد باده گساران مجلست خورشيد

ببزمگاه افق نوش کرده جام شراب

ز شوق پرده سرايان ساحتت ناهيد

به پرده هاي فلک در فکنده بانگ رباب

مقيم بر در و ديوار عيش خانه ي تو

هماي سدّره نشيمن نشسته همچو ذباب

ز جرعه ي طرب انگيز مي پرستانت

مدام خسرو انجم فتاده مست و خراب

بود طيور ترا گلشن بقا بستان

سزد و حوش ترا سبزه زار گردون غاب

زحل ز بهر بنايت چو هندوي طيان

بدلو ريخته بر گل ز بحر اخضر آب

خرد بمعتکفان درت بعهد وزير

خطاب کرده که طوبي لهم و حسن مآب

نهال روضه ي دولت که چرخ دولابي

بود بگلشن او سر فکنده چون دولاب

سپهر اختر اقبال شمس دولت و دين

که ماه را رسد از آفتاب رايش تاب