سپهر مهر معالي مه سپهر جلال

زهي ضمير تو از منهيان عالم غيب

اگر نه حفظ تو بودي اساس عالم را

معارج فلکي منهدم شدي لاريب

جهان ز بهر جلال تو قرطه ئي مي دوخت

بر آمد اطلس گردونش از قواره ي جيب

فروغ لمعه ي راي تو ملک و ملت را

همان شعاع که شد رهبر شبان شعيب

اگر ملال نمائي ز بنده عيبي نيست

چرا که ذات شريف منزهست از عيب

روا مدار که در انتظار انعامت

دهد بسن شبابم زمانه وصمت شيب