شاها سزد که در شکرستان مدح تو

طوطي طبع من شکند هر زمان شکر

از خوان بخشش تو گرم بهره نيست هست

دايم ز شکر عاطفتم در دهان شکر

ز انعام شه که در حق اين بنده کرده بود

گفتند هست در بنه ي کاروان شکر

صد کاروان فزون شکر آورد و بنده را

هرگز خبر نشد که چه شد حال آن شکر