ايخسرو سرفراز گردون

بر خاک در تو سر نهاده

هر صبح صبوحيان انجم

بر ياد تو نوش کرده باده

اين کوکب زرنگار مي خيست

از پاي تکاورت فتاده

زربخش مرا و اسب و جامه

تا کار دلم شود گشاده

در راه بيکدرم نيرزد

دينار برهنه و پياده