chekameh@gmail.com | سه شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵

افصح المتکلمین مشرف الدین بن مصلح الدین عبدالله سعدی شیرازی

ایضاً فی الغزل

اَمَطلعُ شمسٍ بابُ دارِک اَمْ بدرٍ؟

اَقدُّک اَم غُصنٌ من البانِ لا اَدری؟

تَمیسُ ولم تُحْسِنْ اِلی بنظرةٍ

مَلَکت غِنی لاتَکْبُرَنَّ عَلی فَقری

اَکادُ اِذا تمشی لَدی تَبَخْتُراً

اَموتُ، و اُحییٰ اِنْ مَرَرْتَ علی قَبری

تَوارَیتَ عنّی بالحِجابِ مغاضباً

وَ هل یتَوارَیٰ نورُ وَجْهِک بالخِدر؟

اَلَمْ تَرَنی اِحدیٰ یدَی

الیک، و اُخری مِن یدی علی صَدری؟

اَتَأمُرُنی بالصّبرِ عَنْکِ جَلادةً

و عِنْدی غَرامٌ یستطیلُ علی الصَّبر

اَباحَ دَمی ثغرٌ تَبَسَّمَ ضاحِکاً

عَسی یرحَمُ الله القتیلَ علی الثغر

و رُبَّ صدیقٍ لامَنی فی ودادِه

اَلَم یرَهُ یوماً فَیوُضَحُ لی عُذری

اسیرَالهَوی اِنْ شِئتَ فَاصرِخ شِکایةً

و اِنْ شِئتَ فاصْبِر لافَکاک عَنِ الاَسرِ

وَ مَنْ شَرِبَ الخَمرَ الَّذی اَناذُقْتُهُ

اِلی غدِ حشرٍ لایفیق مِنَ السُّکرِ

نظرات کاربران

ارسال نظر

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین های سایت با خبر شوید