chekameh@gmail.com | سه شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵

افصح المتکلمین مشرف الدین بن مصلح الدین عبدالله سعدی شیرازی

ایضاً

رضینا من وصالِکِ بالوُعودِ

علی ما اَنتِ ناسِیةُ العُهودِ

تَرَکتِ مَدامعی طُوفانَ نوح

و نارُ جَوانحی ذاتُ الوَقودِ

صَرِمتِ حِبال میثاقی صُدوداً

وَأَلزِمهُنَّ کالحَبلِ الوریدِ

نَفَرتِ تَجانُباً فَاصفرَّ وَردی

فَعُودی رُبَّما یخضرُّ عودی

متی امتلأَتْ کؤوسُ الشوقِ یغنی

اَنینُ الوجدِ مِن نغمات عود

و اَصبح نَومُ اَجفانی شریداً

لَعَّلک اَی مَلیحةُ اَن تَرُودی

اَلَیسَ الصّدرُ اَنعَمُ مِنْ حریرٍ؟

فکیفَ القلبُ اصلبُ مِن حدید

و کم تَنحلُّ عُقدةُ سلک دمعی

لِربّاتِ الاساوِرِ والعُقود

اکادُ اطیرُفی الجوِّ اشتیاقاً

اِذا ما اهتَزَّباناتُ القدود

لَقد فَتَّنتنی بسوادِ شَعر

و حُمرةِ عارضٍ و بیاض جیدِ

و اَسفزتِ البراقعُ عن خُدود

اَقُول تَحمرّت بَدم الکبود

و غِربیبُ العقائص مُرسلاتٌ

یطلُنَ کَلیلةِ الدَّنِفِ الوحید

غدائرُ کالصوالجِ لاویاتٌ

قد اَلتفَّتْ علی اُکَرِ النهودِ

لَیالی بَعدَهُن مساءُ موتٍ

وَ یومُ وصالهنَّ صباحُ عیدِ

الا انّی شغفتُ بِهنّ حقاً

و کیفَ الحقُ اُسْتِرَ بالجُحود

و لو انکرتُ ما بی لیسَ یخفی

تَغَیر ظاهِری اَدنی شُهودی

تَشابَه بالقیامةِ سوءُ حالی

و الاّ لم تکن شهدت جُلودی

لقد حَمَلت صُروُفُ الدهرِ عزمی

عَلی جوب القفار و قَطعِ بِید

نهضتُ اسیرُ فی الدنیا انطلاقاً

فَاوثَقْنی اَلموِدّةُ بِالقیود

وَ لا زَمَنِی لِزامَ الصبر حَتّی

سعدتُ بِطَلعْةِ المَلِکِ السعید

مَن استَحمیٰ بِجاهِ جلیلِ قدرٍ

لَقد آوی الی رُکنٍ شَدید

نظرات کاربران

ارسال نظر

عضویت در خبرنامه

با عضویت در خبرنامه از جدیدترین های سایت با خبر شوید