به پيري مرمرا دل زان جوان رست

خلاف کيش از تيري کمان جست

توام سودي به خط آسمان پاي

چه بر سايم ز دست آسمان دست

کشي بر جاي ماهي مه به قلاب

چو بر سازي ز حلقه زلفکان شست

بجز از پرنيان ماه قصب پوش

دگر کشنيد تا ماه از کتان خست

ميانش گر همي سنجم به موئي

همانا باز مائي در ميان هست

من از پيروز بالاي وشاقان

فريدون از درفش کاويان مست

بسم سردار پايه سربلندي

اگرش آيم به خاک آستان پست