ای خواجه، تو چه مرغی؟ نامت چه؟ چرا شایی؟

نی پری و نی چری، ای مرغک حلوایی

مانند شترمرغی گویند «بپر» گویی

«من اشترم و اشتر کی پرد ای طایی؟»

چون نوبت بار آید گویی که: «نه من مرغم؟

کی بار کشد مرغی تکلیف چه فرمایی؟!»

نی بلبل خوش لحنی، نی طوطی خوش رنگی

نی فاخته ی طوقی، نی در چمن مایی

حق است سلیمان را در گردن هر مرغی

مرغان همه پریدند آنجا، تو چه می پایی؟!