توبه سفر گیرد با پای لنگ

صبر فرو افتد در چاه تنگ

جز من و ساقی بنماند کسی

چون کند آن چنگ ترنگا ترنگ

عقل چو این دید برون جست و رفت

با دل دیوانه که کردست جنگ؟!

صدر خرابات کسی را بود

کو رهد از صدر و ز نام و ز ننگ

هر کی ز اندیشه دلارام ساخت

کشتی برساخت ز پشت نهنگ

و آنک در اندیشه ی یک جو زر است

او خر پالان بود و پالهنگ

یار منی، زود فرو جه ز خر

خر بفروش و برهان بی درنگ

پشت خری، دنب خری گیر و رو

رو که کلیدی نبود در مدنگ

راز مگو پیش خران ای مسیح

باده ستان از کف ساقی شنگ