ای دل بی بهره، از بهرام ترس

وز شهان در ساعت اکرام ترس

دانه ی شیرین بود اکرام شاه

دانه دیدی، آن زمان از دام ترس

گر چه باران نعمتست از برق ترس

شاد ایامی، تو از ایام ترس

لطف شاهان گرچه گستاخت کند

تو ز گستاخی ناهنگام ترس

چون بخندد شیر تو ایمن مباش

آن زمان از زخم خون آشام ترس

ای مگس دل با لب شکر مپیچ

چشم بادامست از بادام ترس