موت ذاتي ترقي اکوان است

سوي وحدت ز عالم اضداد

رفتن نطفه از جهان گياه

سوي حيوان پس از مقام جماد

همچنين نفس سوي عقل و عقول

شود ابدال بعد از آن اوتاد

هرچه اندوخت در عوالم پست

در جهان بلند ساخت زياد

مي نکاهد از آن سر موئي

ذلک الواحد هو الاعداد

اضطراري موت معلومست

اختياري او چهار افتاد