خاک در تو ما را به زآب زندگاني

در سر هواي سروت عمريست جاوداني

هر درد و غم که داري خواهم بجان که باشد

درد ازتوعافيت ها غم از تو شادماني

دست شکستگان گير اي صاحب مروت

فرياد خستگان رس اي آنکه ميتواني

نبود پناه ما را جز خاک آستانت

رو بر درکه آريم گر از درت براني

آن بخت کو که باشم چون بندگانت بخدمت

وان شاه حسن باشد بر تخت حکمراني

گر تند باد غم داد گلزار عمر بر باد

يا رب نبيند آسيب آن تازه ارغواني

ترکان چشم مستت غارتگر دل و دين

باشد کرشمه هايت آفات آسماني

اين کاروان آهم از کعبه دل آيند

لعل سرشک اسرار آورده ارمغاني