لب لعل تو کام اهل وفا

لعليل الفراق فيه شفا

درد نوشان جام درد تواند

صف نشينان بارگاه صفا

کي به روي تو خوش توانم زيست

همچو موي تو فتنه اي زقفا

ياري کس نخواهم اندر عشق

حسبي الله وحده و کفي

به جفا داغ ديگران مپسند

چند مي سوزيم به داغ جفا

گر چو يوسف شوي زما غايب

همچو يعقوب ما و يا اسفا

جرم جامي هواي خوبانست

غفرالله ذنبه و عفي