مشو تا توانی ز رحمت بری

که رحمت برندت چو رحمت بری

چو انعام کردی مشو خودپرست

که من سرورم دیگران زیردست

اگر تیغ دورانش انداختست

نه شمشیر دوران هنوز آختست

چو بینی دعا گوی دولت هزار

خداوند را شکر نعمت گزار

که چشم از تو دارند مردم بسی

نه تو چشم داری بدست کسی

کرم خوانده ام سیرت سروران

غلط گفتم، اخلاق پیغمبران